| |
TRAFİK :
Yayaların, hayvanların ve araçların
karayolu üzerindeki hareketleridir.
KARAYOLU
:
Trafik için kamunun yararlanmasına açık
olan arazi şeridi, köprüler ve
alanlardır.
TAŞIT YOLU
:
Karayolunun genel olarak taşıt
trafiğince kullanılan kısmıdır.
TEK YÖNLÜ KARAYOLU :
Taşıt yolunun yalnız bir yöndeki taşıt
trafiği için Kullanılan karayoludur
İKİ YÖNLÜ KARAYOLU :
Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt
trafiği için kullanıldığı karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU :
Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun
bir ayırıcıyla belirli bir şekilde diğer
taşıt yolundan meydana gelen
karayoludur.
ANAYOL :
Ana trafiğe açık olan ve bunu kesen
karayolundaki trafiğin, bu yolu geçerken
veya bu yola girerken, ilk geçiş hakkını
vermesi gerektiği işaretlenmiş
belirlenmiş kara yoludur.
TALİ YOL :
Genel olarak üzerindeki trafik yoğunluğu
bakımından, bağlandığı yoldan daha az
dönemde olan yoktur.
BAĞLANTI YOLU:
Bir kavşak yakınında karayolu taşıt
yollarının birbirine bağlanmasını
sağlayan, kavşak alanı dışında kalan ve
tek yönlü trafiğe ayrılmış karayoludur.
ERİŞME KONTROLLÜ ARA YOLU (OTOYOL):
Özellikle transit trafiğe tahsis edilen
, belirli yer ve şartlar dışında giriş
ve çıkışın yasaklandığı, yaya hayvan ve
motorsuz araçların giremediği, ancak
izin verilen motorlu araçların
yararlandığı ve trafiğin özel kontrole
tabi tutulduğu karayoludur.
GEÇİŞ YOLU
:
Araçların bir mülke girip çıkması için
yapılmış olan yolun, karayolu üzerinde
bulunan kısmıdır.
ALT GEÇİT :
Karayolunun, diğer bir karayolu veya
demiryolunu alttan geçmesini
sağlayan yapıdır.
ÜST GEÇİT:
Karayolunun, diğer bir karayolu veya
demiryolunu üstten geçmesini sağlayan
yapıdır.
KAVŞAK :
İki veya daha fazla karayolunun
kesişmesi veya birleşmesiyle oluşan
ortak alandır.
BANKET :
Yaya yolu ayrılmamış karayolunda,
taşıtyolu kenarıyla şev başı veya hendek
iç üst kenarı arasında kalan ve olağan
olarak yayaların ve hayvanların
kullanacağı zorunlu hallerde de
araçların faydalanabileceği kısımdır.
DEMİRYOLU(HEMZEMİN) GEÇİDİ :
Karayolu ile demir yolunun aynı seviyede
kesiştiği bariyerli veya bariyersiz
geçitlerdir.
DURMA :
Her türlü trafik zorunlulukları (kırmızı
ışık, yetkilinin dur işareti, yol
kapanması gibi) nedeniyle aracın
durdurulmasıdır.
DURAKLAMA :
Trafik zorunlulukları dışında araçların,
insan indirme ve bindirmek, eşya
yüklemek, boşaltmak veya beklemek
amacıyla kısa bir süre için
durdurulmasıdır.
ARAÇ :
Karayolunda kullanılabilen motorlu,
motorsuz ve özel amaçlı taşıtlar ile iş
makineleri ve lastik tekerlekli
traktörlerin genel adıdır.
AZAMİ
AĞIRLIK
:
Taşıtın güvenle taşıyabileceği azami
yükle birlikte ağırlığıdır.
DİNGİL AĞIRLIĞI :
Araçlarda aynı dingile bağlı
tekerleklerden karayolu yapısına
aktarılan ağırlıktır.
GEÇİŞ HAKKI :
Yayaların ve araç kullananların diğer
yaya ve araç kullananlara göre yolu
kullanmak sırasındaki öncelik hakkıdır.
GEÇİŞ
ÜSTÜNLÜĞÜ :
Görev sırasında, belirli araç
sürücülerinin can ve mal güvenliğini
tehlikeye sokmamak şartı ile trafik
kısıtlama veya yasaklarına bağlı
olmamalarıdır.
KAMYON :
İzin verilebilen azami yüklü ağırlığı
3500 kg dan fazla olan ve yük taşımak
için mal edilmiş motorlu taşıttır.
OTOMOBİL
:
Yapısı itibari ile sürücüden başka en
çok yedi oturma yeri olan ve insan
taşımak için imal edilmiş bulunan
motorlu taşıttır.
TAŞIMA SINIRI KAPASİTESİ:
Bir aracın güvenle taşıyabileceği en çok
yük ağırlığı veya yolcu sayısıdır.
TEHLİKELİ
EĞİM :
Araçların emniyetle seyrine devam için
vites küçültmeyi gerektiren uzunluk veya
açıdaki yol eğimidir.
TRAFİKTEN MEN :
Trafik zabıtasınca, bu Kanunda
belirtilen hallerde araçla ilgili
belgelerin alınması ve aracın belirli
bir yere çekilerek trafikten
alıkonulmasıdır. |
|